Τα γιγαντιαία ζώα είναι σήμερα πιο σπάνια;

Κάθε άλλο: Τα γιγαντιαία ζώα δεν είναι λιγότερα απ’ ότι στο παρελθόν! Πρόκειται για μια λανθασμένη εντύπωση που οφείλεται στη μεταβολή της βιοποικιλότητας δια μέσου των αιώνων.

«Το 99% των ειδών που έζησαν κάποτε στη Γη έχουν εξαφανιστεί», μας υπενθυμίζει ο Μισέλ Λορέν, του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας. Φυσικά, ανακαλύπτουμε συνεχώς απολιθώματα γιγάντιων ζώων που έχουν εξαφανιστεί (σαλαμάνδρα μήκους 7 μ., τρωκτικό στο μέγεθος βοδιού, κατσαρίδες 9 εκ. και άλλα, χωρίς βέβαια να μιλήσουμε για τους δεινόσαυρους), αλλά αυτά τα απολιθώματα απλώς ανασυνθέτουν μια βιολογική ιστορία που εκτυλίχθηκε σε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.

Η Μπλε Φάλαινα κατέχει το ρεκόρ

Εξάλλου, ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να υπάρχουν ορισμένα μεγάλα ζώα, όπως ο ελέφαντας και, κυρίως, η μπλε φάλαινα: Με βάρος 150 έως 190 τόνους και μήκος 33 μέτρα, παραμένει το μεγαλύτερο γνωστό ζώο που έχει υπάρξει ποτέ! Μένει να μάθουμε γιατί πολλές εξαφανίστηκαν. «Τα μεγάλα είδη είναι πάντα τα πρώτα που εξαφανίζονται όταν ξεσπά κάποια κρίση» συνεχίζει ο Μισέλ Λορέν, κι ο λόγος είναι ο εξής: Επιβιώνουμε πολύ πιο εύκολα όταν είμαστε μικροί σε μέγεθος, γιατί χρειαζόμαστε πιο λίγη τροφή. Γεγονός που εξηγεί αναμφίβολα, την εξαφάνιση των δεινοσαύρων, που είχαν επωφεληθεί πλήρως από την άφθονη βλάστηση που υπήρχε κατά τη δευτερογενή περίοδο, λόγω του ζεστού και υγρού κλίματος που επικρατούσε τότε.

Η μπλε φάλαινα είναι το μεγαλύτερο γνωστό ζώο που έχει υπάρξει ποτέ

Ορισμένα φυτοφάγα, όπως ο δεινόσαυρος Sauroposeidon proteles που ανακαλύφθηκε το 1994 στις ΗΠΑ, είχαν ύψος μέχρι και 18 μέτρα και βάρος 60 τόνους! Αλλά η βιολογική κρίση της Κρητιδικής-Τριτογενούς περιόδου, πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, έθεσε τέλος στην κυριαρχία τους. Πιο κοντά σε εμάς, η κρίση της Πλειστόκαινης Περιόδου, πριν από έντεκα εκατομμύρια χρόνια, επέφερε μαζικές εξαφανίσεις. «Το τέλος της εποχής των παγετώνων και το κυνήγι από τον άνθρωπο, ευθύνονται για την εξαφάνιση πολλών μεγάλων ζώων, όπως το μαμούθ, απλά και μόνο γιατί λόγω του όγκου τους σημαδεύονται πιο εύκολα» επισημαίνει ο Μισέλ Λορέν. «Τα άλλα, όπως το άλογο της Βόρειας Αμερικής, πρέπει να εξαφανίστηκαν επειδή δεν προσαρμόστηκαν στο καινούργιο κλίμα».

Εξάλλου, τα μεγαλόσωμα είδη ζώων που γνωρίζουμε σήμερα, αν και σε πιο μέτριο μέγεθος συγκριτικά με τους δεινόσαυρους, αναπτύχθηκαν, συνήθως σε απομονωμένο περιβάλλον (νησιά). Έτσι, σύμφωνα με τον Ζαν-Λουί Αρτενμπέργκερ, από το Ινστιτούτο Εξελικτικών Επιστημών του Μονπελιέ, «χωρίς αρπακτικά ή ανταγωνιστές, τα μικρόσωμα είδη, όπως ο αρουραίος, δεν έχουν πια κανένα όφελος στο να κρύβονται και να μεγαλώνουν» Ομοίως, πριν από 25 εκατομμύρια χρόνια, πολλά τρωκτικά και μαρσιποφόρα κατοικούσαν στη Νότια Αμερική, που ήταν, τότε, απομονωμένη. Και σ’ αυτήν την περίπτωση ακόμη, η εξαφάνιση τους μπορεί να εξηγηθεί από την εμφάνιση ενός ανταγωνιστή ή ενός αρπακτικού ή, απλώς, από μια κλιματική αλλαγή.