Τι είναι το «ίνφλατον»;

380.000 χρόνια μετά τη γέννηση του, το Σύμπαν – το γνωρίζουμε χάρη στο απολίθωμα ακτινοβολίας – ήταν ομοιογενές: Η ακτινοβολία από αντιδιαμετρικά σημεία του ουρανού φαινόταν να έχει σχεδόν την ίδια θερμοκρασία. Μια κατάσταση παντελώς απίθανη.

Γιατί, πως είναι δυνατό διαφορετικές περιοχές του σύμπαντος, που δεν ήταν «σε επαφή» μεταξύ τους, να φτάσουν να έχουν την ίδια θερμοκρασία; Ακόμη και το πιο γρήγορο όχημα του Σύμπαντος, το φωτόνιο, δεν θα προλάβαινε, να τα καταφέρει , μεταφέροντας τις απαραίτητες πληροφορίες που θα εξομοίωναν τις oποιες διαφορές.

Το πρόβλημα αυτό, γνωστό ως το πρόβλημα του ορίζοντα, επιλύεται στο θεωρητικό πλαίσιο της θεωρίας του πληθωριστικού σύμπαντος (inflationary universe). Σύμφωνα με αυτήν, το πολύ νεαρό σύμπαν ήταν μια πάρα πολύ μικρή περιοχή, που είχε άπλετο χρόνο να ομοιογενοποιηθεί. Στη συνέχεια , όμως – και εδώ μπαίνει το καινούργιο επεισόδιο – εξαιτίας ενός καινούργιου πεδίου, που γέμιζε το Σύμπαν, αρχίζει να διαστέλλεται με αστραπιαία ταχύτητα.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Σε διάστημα μικρότερο από 10-35  του δευτερολέπτου, το μέγεθος του σύμπαντος πολλαπλασιάστηκε με έναν συντελεστή 1040! Για να τιμήσουμε την «ουσία» που έφερε σε πέρας έναν τέτοιο άθλο, της δώσαμε το όνομα «ίνφλατον». Κι έτσι λύνεται το πρόβημα, γιατί, όπως υποστηρίζει ο Jean – Cristoph Hamilton από το εργαστήριο Αστροσωματιδιακής Φυσικής και Κοσμολογίας, «με τη θεωρία του πληθωρισμού, μπορούμε ακόμη να εξηγήσουμε και τη μορφή των μικρών διακυμάνσεων στη ομοιομορφία της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου».

Το μόνο πρόβημα είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι αυτό το «ίνφλατον».