Η γέννηση ενός πλανήτη

Οι ερευνητές χρησιμοποιούν μοντέλα 3D για την καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού πλανητών.

Το 1988 γνωρίζαμε μόνο για ένα πλανήτη εκτός του ηλιακού μας συστήματος. Το 2017 γνωρίζουμε για 2500, και υπάρχουν πολλοί ακόμα που περιμένουν επιβεβαίωση. Η αποκωδικοποίηση των ευνοΐκών συνθηκών για το σχηματισμό ενός πλανήτη θα βοηθήσει τους ερευνητές στην ανακάλυψη πιο πολλών ουράνιων αντικειμένων και στην κατανόηση της εξέλιξης της Γης, και του δικού μας ηλιακού συστηματος.

Ο διαστημικός ερευνητής Sally Dodson-Robinson του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν έχει χρησιμοποιήσει προηγμένες προσομοιώσεις για την περαιτέρω έρευνα σε αυτόν τον τομέα σε συνεργασία με το Advanced Computing Center του Τέξας.

Πιστεύεται ότι οι περισσότεροι πλανήτες σχηματίζονται όταν ένα μοριακό νέφος συγκρούεται με ένα νεαρό άστρο. Το εναπομείναν αέριο και και η σκόνη από το δίσκο που περίκλειε το άστρο αρχίζουν να συγγολλούνται  με τα σωματίδια που υπήρχαν στο μοριακό νέφος με την πάρωδο εκαττομυρίων ετών, σχηματίζοντας όλο και μεγαλύτερα αντικείμενα εώς ότου δημιουργηθεί ένας πλανήτης.

“Με αυτές τις 3D απεικονίσεις είμαστε σε θέση να δούμε τις σωστές αναλογίες … Είμαστε κοντά στο να κατανοήσουμε του τι είναι αυτός ο δίσκος γύρω από το αστέρι και πώς θα έμοιαζε αν πετάγαμε δίπλα του”, δήλωσε ο Dodson-Robinson σε μια συνέντευξη τύπου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, κάθε νέο αστέρι που είναι λίγων εκατομμυρίων ετών ή και μικρότερο περιβάλλεται από έναν από αυτούς τους δίσκους, οπότε αν καταφέρουμε να έχουμε ακριβή και περιγραφικά μοντέλα για την λειτουργία αυτών των δίσκων θα έχουμε κάνει ένα μεγάλο βήμα για την κατανόηση τις γέννησης των πλανητών.