Η μοίρα του Σύμπαντος είναι δεδομένη

Όπως όλες οι ιστορίες, έτσι και αυτή του Σύμπαντος μας πρέπει να έχει ένα τέλος.

Πολλές υποθέσεις διεκδικούν τα πρωτεία, αλλά θα τα πούμε από την αρχή, καμιά δεν προβλέπει happy end σ’ αυτό το έπος.  Ούτε καν αυτή που φαντάστηκε μια ομάδα Αμερικανών το 2003, το «big rip», το «Μεγάλο Σχίσμα», το pitch:  Ό,τι περιέχει το σύμπαν θα διαμελιστεί λόγω της διαστολής του. Όμως, προσοχή, δεν μιλάμε για μια διαστολή, όπως αυτή που υφίσταται το Σύμπαν μας σήμερα. Μιλάμε για μια διαστολή τόσο αστραπιαία και ακαταμάχητη, που δεν θα μπορεί να αντισταθμιστεί από καμιά δύναμη συνοχής.

Μερικές δεκάδες εκατομμύρια χρόνια πριν από το «Μεγάλο Σχίσμα», ο γαλαξίας μας θα διαλυθεί. Στη συνέχεια, λίγους μήνες πριν τη μοιραία στιγμή, η Γη (αν ακόμη υπάρχει!) θα βγει από την τροχιά της. Λίγα λεπτά πριν από το «Μεγάλο Σχίσμα», θα κατακερματιστεί και, τελικά, μερικά κλάσματα δευτερολέπτου πριν από το τέλος, τα άτομα θα διαλυθούν!  Πώς ένα σενάριο τόσο καταστροφικό μπόρεσε να συλληφθεί  από τον Robert Caldwell και τους συναδέλφους του, από το Τμήμα Φυσικής και αστρονομίας στο Dartmouth College του Hanover, στο Νιου Χαμσάιρ; Οδηγήθηκαν σε αυτό συμπερασματικά, από ένα επιστημονικό γεγονός, το οποίο επί του παρόντος είναι αδιαμφισβήτητο: Την ανακάλυψη, το 1998, της επιτάχυνσης της διαστολής του Σύμπαντος, που προκαλείται από μια σκοτεινή ενέργεια. Σύμφωνα με εκείνους, είναι πιθανό αυτή η ενέργεια να αυξάνεται όσο μεγαλώνει το Σύμπαν. Έτσι ξεκινά μια διαδικασία που θα οδηγήσει σε μια χωρίς τέλος επιτάχυνση της διαστολής…

Το δεύτερο καταστροφικό σενάριο είναι η «big crunch», η Μεγάλη Σύνθλιψη»: Οτιδήποτε περιέχεται στο Σύμπαν δεν θα διαμελιστεί , αλλά θα καταρρεύσει . Κατά κάποιον τρόπο, ένα είδος μεγάλης έκρηξης στο αντίθετο. Η ιδέα είναι ότι η διαστολή του Σύμπαντος, που αναχαιτίζεται από τη βαρύτητα, θα μπορούσε κάποια μέρα να σταματήσει και, γιατί όχι, να αντιστραφεί, υπό την επίδραση αυτής της ίδιας της βαρύτητας. Μια πιθανή ιδέα, μέχρι να αντιληφθούμε ότι, αντί να επιβραδύνεται, η επέκταση του Σύμπαντος επιταχύνεται. Ωστόσο, η σκοτεινή ενέργεια είναι τόσο μυστηριώδης, που οι επιστήμονες δεν διστάζουν να σκεφτούν ότι η επίδραση της μπορεί μια μέρα να σταματήσει ή ακόμη και να αντιστραφεί.

Σταδιακό σβήσιμο των αστέρων

Το χειρότερο δεν είναι σίγουρο. Οι επιστήμονες προτείνουν ένα ακόμη σενάριο τέλους εξίσου τραγικό, ωστόσο όμως  λιγότερο βίαιο: Πρόκειται για το «big chill», το «Μεγάλο Ψύχος», όπου το Σύμπαν συνεχίζει να επεκτείνεται και να αραιώνει. Λόγω της αραίωσης του, δεν δημιουργούνται πλέον νέοι αστέρες. Τα εν ενεργεία άστρα καταναλώνουν το καύσιμο τους και πεθαίνουν τελικά. Το ένα μετά το άλλο, τα μικρά φωτάκια που ξεχωρίζουν στην έναστρη νύχτα σβήνουν και δεν αντικαθίστανται. Τέλος της ιστορίας.