Μπορούμε να βρούμε DNA σε οστό δεινοσαύρου;

Αμερικανοί επιστήμονες έχουν ανακαλύψει σε απολιθωμένα οστά δεινοσαύρου αυθεντικές πρωτεΐνες – αλλά όχι DNA. Ωστόσο διάφορες ερευνητικές ομάδες έχουν βρει DNA αρκετών χιλιάδων ετών σε πυρήνες πάγου από το μόνιμα παγωμένο έδαφος της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής.

Το πρόβλημα είναι ότι το DNA δεν διατηρείται αιώνια, αλλά με τον καιρό αποσυντίθενται σε μικρότερες μονάδες, που στο τέλος είναι τόσο μικρές, ώστε οι επιστήμονες αδυνατούν να αντλήσουν πληροφορίες από αυτές. Επιπλέον, το DNA είναι ασταθές και μεταβάλλεται, αν δεν επιδιορθώνεται συνεχώς από ένα ζωντανό κύτταρο.

Η αποσύνθεση του DNA είναι μικρότερη σε συνθήκες βαθιάς κατάψυξης, ταχείας αποστράγγισης, υψηλής περιεκτικότητας άλατος και προστασίας από τις βλαβερές υπεριώδεις ακτίνες. Αλλά και κάτω από τις ιδανικότερες συνθηκών, είναι αμφίβολο αν το DNA μπορεί να διατηρηθεί για περισσότερο από ένα εκατομμύριο χρόνια.

Όταν ανακαλύπτεται το DNA σε βακτήρια, φυτά και έντομα πολλών εκατομμυρίων ετών,έχουμε να κάνουμε, ως επί το πλείστον με επιμολύνσεις από σημερινά βακτήρια. Ωστόσο, έρευνες πάνω σε πολύ νεότερο DNA μας έχουν δώσει πολύτιμες γνώσεις για ζωικά είδη που έχουν εκλείψει, για τη μορφολογία του εδάφους σε παλιότερες εποχές, για διάφορες ασθένειες, για εξαφανισμένους πολιτισμούς, ακόμη και για τους στενότερους συγγενείς του σύγχρονου ανθρώπου, τους Νεάντερταλ.

Την περίοδο 2006-2008, μια διεθνής επιστημονική ομάδα κατόρθωσε να «διαβάσει», όλο το γενετικό υλικό ενός Νεάντερταλ, χάρη σε DNA απο ένα οστό ηλικίας 38.000 ετών, που βρέθηκε σε μια σπηλιά στη Κροατία. Ένα από τα πρώτα συμπεράσματα αυτού του φιλόδοξου ερευνητικού προγράμματος ήταν πως ο σύγχρονος άνθρωπος και ο Νεάντερταλ, είχαν ένα κοινό πρόγονο που έζησε πριν από 520.000 με 800.000 χρόνια.