Γιατί στον ιουδαϊσμό και στο ισλάμ δεν υπάρχουν εικόνες;

Που οφείλεται η απαγόρευση των εικόνων στους εβραίους και τους μουσουλμάνους;

Στα ιερά κείμενα τόσο των εβραίων όσο και των μουσουλμάνων υπάρχουν προειδοποιήσεις και απαγορεύσεις όσον αναφορά τις εικόνες.  Η παλαιότερη από τις δυο απαγορεύσεις είναι η ιουδαϊκή, η οποία αναφέρεται στην Έξοδο, στο εδάφιο 20:4: «Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον ούδε παντός ομοίωμα όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης». Η Έξοδος φαίνεται πως γράφτηκε μεταξύ του 200 π.Χ. και του 300 μ.Χ. Στο Κοράνι, που γράφτηκε τον 7ο μ.Χ αιώνα, αναφέρεται: «Και μην καταστήσετε το Θεό αντικείμενο σύγκρισης. Ο Θεός γνωρίζει τα πάντα, αλλά εσείς δεν κατέχετε αληθινή γνώση».

Τα ιερά κείμενα απαγορεύουν τις απεικονίσεις στο μουσουλμανισμό, ενώ οι παραστάσεις με σχήματα είναι πολύ διαδεδομένες

Και στις δυο θρησκείες, η απαγόρευση είναι μια προειδοποίηση κατά του πολυθεϊσμού, ο οποίος υπήρχε τοσο στην Αραβία όσο και στο αρχαίο Ισραήλ. Μια απεικόνιση του Θεού εκλαμβανόταν επίσης σαν μια ανάρμοστη απόπειρα να καταστήσει κανείς το Θεό παρόντα και εξαρτημένο από τις ανθρώπινες επιθυμίες. Τέλος, οι πιστοί μπορούσαν να παρασυρθούν και να λατρεύουν τις ίδιες τις εικόνες ή τον καλλιτέχνη αντί για το Θεό.

Η απαγόρευση της απεικόνισης του Θεού στον ιουδαϊσμό επεκτάθηκε με τον καιρό, σε κάθε είδους εικόνα, ωστόσο δεν ισχύει πια στις μέρες μας. Εξακολουθεί όμως να ισχύει στον μουσουλμανισμό, ειδικά σε ότι αναφορά τα αγάλματα και τα γλυπτά. Από την άλλη, όμως, η ανεικονική τέχνη είναι πολύ ανεπτυγμένη στον ισλαμικό κόσμο.