Επιστήμη εναντίον πίστης

Εδώ και χιλιετίες, θρησκεία και  επιστήμη  συγκρούονται, διεκδικώντας  η  καθεμιά για τον εαυτό  της  τα πρωτεία  στην ερμηνεία του κόσμου.  Η θρησκεία πιστεύει , στα γραπτά της βίβλου, που αναφέρουν  πως η δημιουργία  του  κόσμου  έγινε  από  ένα  υπέρτατο  ον.  Η επιστήμη, αντίθετα, υποστηρίζει την θεωρία  της  εξέλιξης.     

Όλα ξεκίνησαν όταν έλληνες φιλόσοφοι  άρχισαν να διατυπώνουν ολοκληρωμένες  απόψεις για τον κόσμο, από τότε  ξεκίνησε ένας  μακρύς αγώνας  για  την  απελευθέρωση της επιστημονικής σκέψης από τα δεσμά της θρησκείας.

Πριν 2.500 χρόνια οι φιλόσοφοι  και επιστήμονες , όπως ο Αναξαγόρας, ο Δημόκριτος, ο Αριστοτέλης, ο Αρχιμήδης και ο Ιπποκράτης, αφού απέρριψαν την θρησκεία των δώδεκα  θεών του Ολύμπου , άρχισαν να αναρωτιούνται για τα φαινόμενα που  παρατηρούσαν στη φύση και προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τους μηχανισμούς που βρίσκονται πίσω από αυτά.

Ένα παράδειγμα της επιστημονικής σκέψης των Ελλήνων είναι η γεωγραφία του Πτολεμαίου, ένα έργο στο οποίο ο μεγάλος αστρονόμος,  2ου  μ.χ. αιώνα, συγκέντρωσε το σύνολο των γεωγραφικών γνώσεων της εποχής του. Αυτές αφορούσαν τις τρείς  «παλιές» ηπείρους. Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Ο Πτολεμαίος πίστευε ότι υπάρχει και μια τέταρτη ήπειρος στο νότο –η- «Terra  Incognita»  ή  « άγνωστη χώρα».  Η Χριστιανική εκκλησία όμως, η οποία στους αιώνες που ακολούθησαν επέβαλε το πνευματικό μονοπώλιο στην Ευρώπη, απέρριπτε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο ύπαρξης  μιας τέταρτης ηπείρου, επικαλούμενη τη Βίβλο. Σε αυτή αναφέρεται ότι ο καθένας από τους τρείς γιους του Νώε εγκαταστάθηκε και σε μια ήπειρο-Ευρώπη, Ασία και Αφρική- επομένως ήταν αδύνατον να υπάρχουν περισσότερες ήπειροι. Αυτή ήταν η πρώτη σύγκρουση  επιστήμης και της παπικής  εκκλησίας.

Κατά την περίοδο της μεγάλης επιστημονικής επανάστασης- δηλαδή τον 15ον και 16ον αιώνα οι φυσικές επιστήμες πήραν σοβαρές αποστάσεις από τα θρησκευτικά δόγματα και αποτέλεσαν το καταφύγιο των ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων.

Ο Κοπέρνικος ο οποίος πίστευε πως οι θεωρίες των ελλήνων σχετικά με τα ουράνια σώματα ήταν οι περισσότερο αληθοφανείς, το 1543 δημοσίευσε την ηλιοκεντρική θεωρία, στην οποία αποδεικνύει πως το κέντρο του κόσμου ήταν ο ήλιος κι όχι η γη όπως υποστήριζε ο Αριστοτέλης  και η παπική εκκλησία.  Την ίδια εποχή  ο διάσημος αστρονόμος Γαλιλαίος, με την  περίφημη διόπτρα του απέδειξε την θεωρία του Κοπέρνικου, ότι όλοι οι πλανήτες  και η γη, κινούνται γύρω από τον ήλιο και ήρθε σε σύγκρουση με την Παπική Εκκλησία που παραδεχόταν τη γη ως το κέντρο του κόσμου.

Όπως στην αρχαιότητα, κατά την οποία για τις ιδέες τους δικάστηκαν ο Αναξαγόρας, ο Πυθαγόρας και πολλοί άλλοι, έτσι και   ο Γαλιλαίος  καταδικάστηκε ισόβια από  το φοβερό θρησκευτικό δικαστήριο την  «Ιερά  Εξέταση»

Σήμερα πλέον η επιστήμη έσπασε τα δεσμά της θρησκείας  και οι επιστημονικές θεωρίες δεν βασίζονται στα γραφόμενα της Βίβλου, αλλά στη συστηματική παρατήρηση της φύσης.