Περίεργοι πόλεμοι

Κατά το παρελθόν οι περισσότεροι πόλεμοι έγιναν για σοβαρούς λόγους, όπως για εδαφικές διαφορές ή για τους φυσικούς  πόρους.

Εκτός από αυτούς τους πολέμους όμως, υπάρχουν και εκείνοι  οι πόλεμοι οι οποίοι ξεκίνησαν και εξελίχθηκαν με τρόπο περίεργο έως και αστείο.

Ας δούμε μερικούς από αυτούς:

Πόλεμος της Υπερδνειστερίας: Οι αξιωματικοί των δυο πλευρών το βράδυ τα έπιναν μαζί και το πρωί αντάλλαζαν σφαίρες

Μετά την κατάρρευση της  Σοβιετικής Ένωσης, τα δύο τρίτα της Μολδαβίας ήθελε στενότερους δεσμούς με τη Ρουμανία και τους γείτονες προς τα δυτικά, αλλά μια περιοχή της χώρας, στα ανατολικά του ποταμού Δνείστερου, ήθελε να μείνει κοντά στην Ουκρανία και τη Ρωσία. Ακολούθησε πόλεμος αποτέλεσμα του οποίου ήταν η Μολδαβία να χάσει τον έλεγχο στη περιοχή της Υπερδνειστερίας.

Οι ντόπιοι αποκαλούν τον συγκεκριμένο πόλεμο «Μεθυσμένο Πόλεμο», και αυτό γιατί κάθε βράδυ αξιωματικοί των δυο αντιμαχόμενων πλευρών δεν δίσταζαν να πιούν ένα ποτό μαζί πριν ξαναρχίσουν τις εχθροπραξίες το επόμενο πρωί. Η κατάπαυση του πυρός υπογράφηκε στις 21 Ιουλίου 1992 και διαρκεί μέχρι σήμερα.

Ο Πόλεμος του Χοίρου: Πόλεμος για ένα γουρούνι

Ο πόλεμος του χοίρου ήταν μια αντιπαράθεση μεταξύ των Αμερικανικών και των Βρετανικών αρχών το 1859. Αφορμή για τον πόλεμο ήταν ο θάνατος ενός γουρουνιού το οποίο σκοτώθηκε από έναν Βρετανό στρατιώτη ενώ αυτό βρισκόταν σε Αμερικανικό έδαφος.

Η Αμερικανική συνοριακή φρουρά συγκεντρώθηκε περιμένοντας,  άδικα όπως αποδείχτηκε την επίθεση των Βρετανών. Τελικά το ζήτημα που προέκυψε ανάμεσα στις δυο πλευρές σύντομα διευθετήθηκε, χωρίς να υπάρξει καμία απώλεια πέρα από αυτή του άτυχου γουρουνιού.

Αγγλο-Ζανζιβαρινός Πόλεμος:  Ο συντομότερος πόλεμος στην ιστορία, κράτησε μόνο 40 λεπτά

anglo-zanzibar-war-report-2

Ο πόλεμος μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ζανζιβάρης στις 27 Αυγούστου του 1896, είναι ο συντομότερος στην ιστορία καθώς οι συγκρούσεις κράτησαν μόλις  40 λεπτά. Αιτία του πολέμου ήταν ο θάνατος του φιλοβρετανού Σουλτάνου Hamad bin Thuwaini και η επακόλουθη διαδοχή του από τον Σουλτάνο Khalid bin Barghash. Σύμφωνα με μία συνθήκη που υπογράφηκε το 1886, μία προϋπόθεση ώστε να γίνει κάποιος σουλτάνος ήταν να πάρει την έγκριση του Βρετανού πρόξενου, και ο Χαλίντ δεν την πληρούσε. Οι Βρετανοί το θεώρησαν αυτό  αιτία πολέμου και έστειλαν τελεσίγραφο  στον  Khalid απαιτώντας να αποσύρει τις δυνάμεις του από το παλάτι. Ο Khalid αγνόησε το τελεσίγραφο και οχυρώθηκε εκεί.

Το τελεσίγραφο έληξε στις  9 το πρωί της 27ης Αυγούστου, ημερομηνία κατά την οποία οι Βρετανοί είχαν συγκεντρώσει τρία ταχύπλοα σκάφη, δύο ελικόπτερα, 150 πεζοναύτες και ναύτες αλλά και 900 Ζανζιβαριανούς στην περιοχή του λιμανιού. Ο βομβαρδισμός που ξεκίνησε στις  9:02 προκάλεσε  πυρκαγιά στο παλάτι και κατέστρεψε τις άμυνες του. Οι υπερασπιστές του πολύ σύντομα παραδόθηκαν και οι εχθροπραξίες σταμάτησαν στις 09:40.Περίπου 500 υπερασπιστές του Σουλτάνου σκοτώθηκαν στη μάχη ενώ οι Βρετανοί είχαν μόνο έναν τραυματία.

Ο πόλεμος των 335 ετών: Κράτησε αιώνες αλλά δεν σκοτώθηκε ποτέ κανένας

Ο πόλεμος των τριακοσίων τριάντα πέντε ετών (1651-1986) ήταν ένας πόλεμος μεταξύ της Ολλανδίας και των νήσων Scilly (που βρίσκονται στα ανοικτά της νοτιοδυτικής ακτής του Ηνωμένου Βασιλείου).

Παρότι κατά την διάρκεια του δεν έπεσε ούτε ένας πυροβολισμός, ο πόλεμος αυτός κράτησε τόσο πολύ εξαιτίας της αδυναμίας των δυο πλευρών να συμφωνήσουν στους όρους της λήξης του. Τελικά το 1986 ο παράξενος αυτός πόλεμος τελείωσε και επίσημα.

Ο πόλεμος του ποδοσφαίρου: Ο πόλεμος που ξεκίνησε από ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι

guerra-del-futbol

Ο  πόλεμος του ποδοσφαίρου (La guerra del fútbol στα Ισπανικά), γνωστός επίσης και ως ο πόλεμος των 100 ωρών, ήταν ένας τετραήμερος  πόλεμος ανάμεσα στο Ελ Σαβαδόρ και την Ονδούρα το 1969. Αιτία του πολέμου ήταν οι διαφορές που είχαν οι δυο χώρες πάνω στο ζήτημα της μετανάστευσης από το Ελ Σαλβαδόρ στην Ονδούρα.

Το 1969 και ενώ η ένταση ανάμεσα στις δυο χώρες ήταν ήδη μεγάλη,  αυτές βρέθηκαν αντιμέτωπες σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970. Κατά τη διάρκεια του αγώνα σημειώθηκαν βίαια επεισόδια με αποτέλεσμα η ένταση να κορυφωθεί. Τελικά το Ελ Σαβαδόρ  εξαπέλυσε  επίθεση κατά της Ονδούρας στις 14 Ιουλίου του 1969. Με τη συνδρομή του  Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών κηρύχτηκε εκεχειρία ανάμεσα στις δυο χώρες, που τέθηκε σε ισχύ στις 20 Ιουλίου, με το Ελ Σαβαδόρ να αποσύρει τα στρατεύματα του από την Ονδούρα στις αρχές Αυγούστου.

Ως προς το ποδοσφαιρικό κομμάτι της υπόθεσης, τελικά το Ελ Σαβαδορ προκρίθηκε στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, όπου απέτυχε να περάσει από τη φάση των ομίλων.