Πως δημιουργήθηκε το φεγγάρι;

Η έρευνα για το παρελθόν  της Σελήνης είναι η αγαπημένη ασχολία διάφορων ερευνητών και φιλοσόφων.

Με την πάροδο του χρόνου διάφοροι επιστήμονες διατύπωσαν θεωρίες σχετικά με το πώς δημιουργήθηκε το φεγγάρι. Παρακάτω θα δούμε τις τέσσερις επικρατέστερες:

Θεωρία της διάσπασης

Στα 1800 ο γιος του Κάρολου Δαρβίνου, Τζώρτζ,  υποστήριξε ότι το φεγγάρι ήταν κάποτε μέρος της Γης. Συγκεκριμένα υποστήριξε πως κάποια στιγμή στην ιστορία της, η Γη περιστρεφόταν τόσο γρήγορα που ένα μέρος της αποκολλήθηκε αλλά παρέμεινε σε τροχιά γύρω από τη αυτή εξαιτίας της βαρύτητας.  Οι οπαδοί αυτής της θεωρίας πιστεύουν πως ο Ειρηνικός ωκεανός είναι το μέρος από όπου προήλθαν τα υλικά με τα οποία σχηματίστηκε το φεγγάρι, όμως οι αναλύσεις  των σεληνιακών πετρωμάτων δείχνουν πως η σύνθεση τους διαφέρει από εκείνων  του Ειρηνικού ωκεανού.

Θεωρία της σύλληψης

Με βάση αυτή το θεωρία το φεγγάρι σχηματίστηκε σε κάποιο άλλο μέρος του Γαλαξία μας.  Ενώ κάποια στιγμή ταξίδευε κοντά στη Γη,  εγκλωβίστηκε από την βαρύτητα της και από τότε παραμένει σε τροχιά γύρω από αυτήν.

Θεωρία της ταυτόχρονης δημιουργίας

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, Γη και Σελήνη δημιουργήθηκαν μαζί, ταυτόχρονα από το ίδιο νέφος αερίων και σκόνης, την εποχή που γεννιόντουσαν οι πλανήτες στο ηλιακό  μας σύστημα. Αυτή η θεωρία δε φαίνεται  να έχει στέρεα βάση μιας και η χημική σύσταση της Γης και της Σελήνης διαφέρουν, οπότε δεν θα μπορούσαν να προέρχονται από το ίδιο σύννεφο αερίου και σκόνης.

Θεωρία της γιγαντιαίας σύγκρουσης

Η επικρατέστερη θεωρία για την δημιουργία της Σελήνης αναφέρει πως ένα αντικείμενο στο μέγεθος του Άρη, συγκρούστηκε με την νεαρή σε ηλικία Γη πριν από 4,5 δισεκατομμύρια  χρόνια.  Το αντικείμενο αυτό πήρε το όνομα Θεία, επειδή  στην ελληνική μυθολογία η Θεία ήταν η μητέρα της Σελήνης. Όταν η Θεία χτύπησε τη Γη, ένα μέρος του πλανήτη μας αποκολλήθηκε και εξελίχθηκε σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε Σελήνη.

Ακόμη και για αυτήν την θεωρία υπάρχουν ενστάσεις που έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι η περιεκτικότητα των πετρωμάτων της Γης σε τιτάνιο είναι η ίδια με αυτών  της Σελήνης. Λαμβάνοντας υπόψη πως η Θεία δημιουργήθηκε σε άλλο σημείο του Ηλιακού συστήματος , η ποσότητα τιτανίου που μετέφερε θα έπρεπε να διαφέρει από αυτή της Γης. Οι ενώσεις τιτανίου δεν εξαερώνονται εύκολα, οπότε όταν η Θεία συγκρούστηκε με τη Γη, το τιτάνιο των δυο αυτών αντικειμένων θα έπρεπε να «μεταφερθεί» στη Σελήνη. Από την στιγμή που η Σελήνη «κληρονόμησε» το τιτάνιο και των δυο σωμάτων, θα πρέπει η περιεκτικότητα της σε τιτάνιο να είναι διαφορετική από αυτή της Γης, όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.