Η ιστορία του Tetris

Τα γραφικά του είναι απλά όπως και οι κανόνες του: περιστρέψτε γρήγορα τα κομμάτια του πάζλ που πέφτουν στην οθόνη του υπολογιστή σας έτσι ώστε να σχηματίσουν ευθείες  γραμμές – οι οποίες στη συνέχεια εξαφανίζονται. Επαναλάβετε επ ‘άπειρον.

Σε αντίθεση με την πλειονότητα των προϊόντων που αναπτύσσονταν κατά τα πρώτα χρόνια της άνθησης του σχεδιασμού βιντεοπαιχνιδιών, το Tetris δεν είχε ούτε φανταχτερές εικόνες, αλλά ούτε και αξιομνημόνευτους χαρακτήρες.

Ενώ το παιχνίδι είναι απλό, η ιστορία για το πώς κατάφερε να κυριαρχήσει στην βιομηχανία των παιχνιδιών και να μαγέψει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο είναι άκρως συναρπαστική. Η ιστορία είναι γεμάτη από συμφωνίες, αντιπαλότητες και τεταμένες διαπραγματεύσεις μεταξύ δυτικών στελεχών και Σοβιετικών αξιωματούχων κατά την τελευταία δεκαετία του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι σχέσεις μεταξύ της ΕΣΣΔ και των χωρών της Δύσης ήταν στη καλύτερη περίπτωση μη φιλικές.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο μηχανικός λογισμικού Alexey Pajitnov δημιούργησε το Tetris  το 1984 ενώ εργαζόταν στο Κέντρο Υπολογιστών της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. «Ο Pajitnov σχεδίασε το παιχνίδι για διασκέδαση και δεν είχε πρόθεση να βγάλει χρήματα από την δημιουργία του» σύμφωνα με τον συγγραφέα του βιβλίου  «Tetris: The Games People Play», Box Brown.

Όταν έδειξε το παιχνίδι στους συναδέλφους του αυτοί άρχισαν να το παίζουν μετά μανίας.  Κάποιοι από αυτούς αντέγραψαν το παιχνίδι σε δισκέτες και το μοιράστηκαν με άλλους με συνέπεια η φήμη του να εξαπλωθεί γρήγορα.  Το παιχνίδι μεταφέρθηκε στην Ουγγαρία το 1986, όπου εκεί το εντόπισε ο  Robert Stein, ιδιοκτήτης της εταιρίας Andromeda Software Ltd.

Το Tetris κέντρισε την προσοχή του Stein, και  προσπάθησε να εντοπίσει τον  Pajitnov στη Μόσχα για να εξασφαλίσει τα δικαιώματα του παιχνιδιού.  Από αυτό το σημείο ξεκινά μια δύσκολη διαπραγμάτευση ανάμεσα στους Άγγλους και την Ακαδημία Επιστημών.

Η εταιρεία τελικά πούλησε τα δικαιώματα στην Spectrum Holobyte, η οποία κυκλοφόρησε το παιχνίδι σε έκδοση IBM PC το 1987. Μετά από λίγο διάστημα  το παιχνίδι ήταν διαθέσιμο και για Commodore 64, Amiga, Atari ST και Apple II οι οποίες εξασφάλισαν σχετικές άδειες. Είναι σχετικά θολός ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι άδειες  εξασφαλίστηκαν από τις εταιρίες,  αφού οι σχέσεις των δυτικών με τους Σοβιετικούς  ήταν κακές.

Στο μεταξύ ο Σοβιετικοί είχαν φτιάξει έναν νέο οργανισμό με το όνομα Elektronorgtechnica (Elorg) σκοπός του οποίου ήταν να επιβλέπει  τη διανομή  του Σοβιετικής προέλευσης software στο εξωτερικό. Ο Elorg δεν επέτρεπε στον Pajitnov να διαπραγματεύεται ο ίδιος την παραχώρηση των δικαιωμάτων του παιχνιδιού, και έτσι όποια εταιρία ήθελε να τα αποκτήσει έπρεπε να διαπραγματευτεί στη ουσία με την Ρωσική κυβέρνηση. Είναι χαρακτηριστικό πως αργότερα, όταν η  Nintedo θέλησε να αποκτήσει τα δικαιώματα του παιχνιδιού, έδωσε στην Ρωσική κυβέρνηση ένα πολύ μεγάλο ποσό.  Τελικά ο Elrog ήρθε σε συμφωνία και παραχώρησε τα δικαιώματα του παιχνιδιού στη εταιρεία Andromeda και  στον Henk Rogers, έναν εκδότη βιντεοπαιχνιδιών.

Πολλά χρήματα άλλαξαν χέρια κατά τη διάρκεια αυτών των συμφωνιών, αλλά Pajitnov, δεν πήρε μέρος στις διαπραγματεύσεις και δεν είχε κανένα κέρδος από όλα αυτά. Έπρεπε να φτάσει το 1991, όταν και μετακόμισε στις ΗΠΑ για  να λάβει τα πρώτα χρήματα από τις πωλήσεις. Εκεί με την βοήθεια του Rogers με τον οποίο πλέον είχαν γίνει φίλοι,  ίδρυσαν την εταιρία Tetris Company, η οποία προστατεύει τα δικαιώματα του παιχνιδιού.

Τα επόμενα χρόνια ο Pajitnov  αφιερώθηκε στον σχεδιασμό καινούργιων παιχνιδιών, αρχικά για λογαριασμό της δικιάς του εταιρίας και αργότερα για την Microsoft. Το δημιούργημα του, το Tetris εξακολουθεί να ψυχαγωγεί εκατομμύρια παίκτες σε όλο τον κόσμο ενώ ακόμη και σήμερα παραμένει το πρώτο σε πωλήσεις βιντεοπαιχνίδι όλων των εποχών. Αξίζει να σημειωθεί πως το παιχνίδι φιλοξενήθηκε σε έκθεση του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης το 2012, μαζί με άλλα 14 παιχνίδια.